Wiecie, co okazało się dla mnie najgorsze w czasach pandemii? Niemożność wzięcia udziału w ulubionych wydarzeniach kulturalnych. Wyjścia, nad którymi nigdy specjalnie się nie zastanawiałam, po prostu wychodziłam z domu i brałam udział w interesujących mnie spotkaniach lub wydarzeniach, została mi z dnia na dzień odebrana. Oczywiście nie od razu mnie to tak bardzo zabolało, jednak kiedy po kilku tygodniach nadal pozamykane były wszelkie instytucje kultury, poczułam, że własnie dzieje się coś strasznego. Dzisiaj większość miejsc kultury jest już otwartych i dostępnych dla odwiedzających, jednak do mojego regularnego udziału w spotkaniach autorskich, spektaklach teatralnych, imprezach, czy choćby naszych wymianach książkowych, organizowanych przez Śląskich Blogerów Książowych, jeszcze trochę brakuje.
Wracając jednak do tematu, jak Teatr Miejski w Gliwicach poradził sobie w czasie pandemii. Otóż zaproponował on swoim widzom
świetną możliwość skorzystania ze swojej oferty online. Dla najmłodszych
widzów, dzięki przystąpieniu do projektu "Mamo! Tato! Włącz Teatr!",
dofinansowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w
ramach programu "Kultura w sieci", udostępniono premiery internetowe dwóch spektakli. Do tego,
raz na jakiś czas na YouTubie
można było obejrzeć ciekawe inspiracje na sposoby twórczego spędzania
czasu z dzieckiem. Na YT znalazło się coś również dla dorosłych widzów,
wywiady z aktorami Teatru, spotkania na żywo, czy prezentacje ciekawych treści związanych ze spektaklami.
Osobiście, zamknięcie Teatru Miejskiego w Gliwicach odczułam dość boleśnie. Na szczęście jeszcze przed ogłoszeniem pandemii udało mi się dwa razy go odwiedzić, co dało mi choć namiastkę tego, że początek roku 2020 nie był aż tak beznadziejny. W styczniu wraz z dzieciakami obejrzeliśmy przedstawienie "Tuwim dla dzieci", natomiast w marcu, w weekend tuż przed izolacją, byłam na genialnym spektaklu dla dorosłych "Wpuść mnie", o którym nim napisze coś więcej innym razem.
"Tuwim dla dzieci" to niesamowicie energetyczny spektakl, choć dla młodych widzów może okazac się trochę nietypowy, jest bowiem widowiskiem muzycznym, opartym tylko i wyłącznie na czternastu znanych wierszach polskiego poety Juliana Tuwima. Wiersze są prezentowane przez aktorów w sposób
ciągły, z jednego płynnie przechodzi się do
następnego, jednak każdy jest odrębną historią, taką "mini etiudą", indywidualną, jedyną w swoim rodzaju, bogatą w formę opowieścią.
Ponieważ w spektaklu bierze udział sześciu aktorów, każdy z nich ma w "Tuwimie dla dzieci" swój moment, stąd też przedstawienie, choć spójne, jest mocno urozmaicone, do tego bogate w ruch sceniczny i muzykę w ciekawych aranżacjach. Aktorzy znani są widzom z innych spektakli, stąd też moje dzieci od razu po wyjściu zaczęły dyskutować, kto grał jaką rolę w poprzednich przedstawieniach.
Widowisko zaczyna się od jednego z najsłynniejszych wierszy Tuwima, "Lokomotywy". Kolejno możemy wysłuchac prezentacji utwórów: "O panu Tralalińskim", "Trudny rachunk", "W aeroplanie", "Rzepka", "Ptasie radio", "Słówka i słufka", "Zosia Samosia", "Skakanka", "O Grzesiu kłamczuchu i jego cioci", "Pan Maluśkiewicz i wieloryb" , "Okulary", "Dyzio Marzyciel" czy "Nauka".
Jak
widać, wiersze te są jednymi z najbardziej znanych utworów poety, więc mogłoby się wydawać, że niczym nie zaskoczą najmłodszych widzów. Tak naprawdę jednak, dzięki świetnej interpretacji, energetycznej muzyce, scenografii, ruchowi scenicznemu, dzieciaki
odkrywają te wiersze na nowo. Płynne przejścia pomiędzy kolejnymi utworami sprawiają, że spektakl jest jedną wielką całością, a olbrzymia energia, jaka emanuje z aktorów
wystarcza im za całą gamę rekwizytów.
Spektakl ten doskonale pokazuje, jak można zaprezentować treść danego utworu, z wykorzystaniem kilku drobnych elementów, nadających charakter opowieści. Świetnie obrazuje to wierszyk "W aeroplanie", gdzie babcia wyrusza wraz z kurką złotopiórką w podniebną podróż. Lot w chmurach został cudnie pokazany z wykorzystaniem praktycznie dwóch rekwizytów, a to w zupełności wystarczyło, aby dzieci przeniosły się wraz z aktorami w przestworza.
Powyższy spektakl muzyczny to taki teatr w nieco innej odsłonie, pozwala dzieciom poszerzać horyzonty i pokazać nową formę, jaką może przyjąć przedstaienie dla najmłodszych. Przygotowane, jak zwykle z wielką starannością, z całą gamą znanych widzom z Małej Sceny, świetnych aktorów, robi wrażenie i sprawia, że zaarówno dzieciaki, jak i ich rodzice, bawią się doskonale.
Na koniec musze wspomnieć jeszcze o premierze internetowej, która miała miejsce 5 lipca. Od tego dnia na YT na profilu Teatru Miejskiego w Gliwicach, spektakl "Tuwim dla dzieci" jest dostępny online. Bardzo Was zachęcam, abyście pokazali swoim pociechom to widowisko. Może złapią bakcyla teatralnego i pokochają spektakle tak, jak moje dzieci.
"Tuwim dla dzieci"
czas trwania: 1h
scenariusz i reżyseria: Jerzy Jan Połoński
muzyka: Łukasz Damrych, Piotr Nazaruk
aranżacje: Łukasz Damrych
scenografia i kostiumy: Joanna Martyniuk
choreografia: Michał Cyran
przygotowanie wokalne: Karolina Bugla - Ćwil
obsada: Maciej Plasny, Iga Bancewicz, Antonina Federowicz, Anna Maria Moś, Rafał Domagała, Cezary Jabłoński
Z parogodzinnym opóźnieniem, ale już jest! Zapraszam do lipcowej Trójki e-pik, która opierać się będzie w całości na kategoriach przez Was wybranych. Zanim jednak dojdziemy do tego, co czytamy w lipcu, podsumowanie czerwca. W ubiegłym miesiącu w zabawie wzięło udział 27 osób, z czego 16wypełniło całe zadanie, 9uczestniczek wykonało 2/3 wyzwania, a 2 - 1/3.
Uczestniczki, które jako pierwsze przeczytały Trójkę w lipcu to: Elżbieta Niewiadomska, Olape i Maryla Lentowicz, które wykonały zadanie kolejno 9, 11 i 12czerwca. Gratuluję dziewczyny!
Elżbieta Niewiadomska - nie prowadzi bloga
element układanki -Boris Akunin "Nie żegnam się"
przenieś się do czasów PRLu - Halina Snopkiewicz "Paladyni" - "Słoneczniki"
tytuł z przecinkiem -Wojciech Orliński "Człowiek, który wynalazł Internet"
Olape - nie prowadzi bloga
element układanki : Maria Pruszkowska "Przyślę panu list i klucz", Aneta Jadowska "Kurczaczek i Salamandra "
przenieś się do czasów PRL: Jeremi Bożkowski "Piękna kobieta w obłoku spalin"
tytuł z przecinkiem: Maria Pruszkowska "Życie nie jest romansem, ale.
..", P.G.Wodehouse "Wielce zobowiązany, Jeeves "
Maryla Lentowicz - nie prowadzi bloga
element układanki - "Strach mędrca" - część I i II - Patrick Rothfus
przenieś się do czasów PRLu - "Wanda Chotomska: Nie mam nic do ukrycia" Barbara Gawryluk
tytuł z przecinkiem - "Byliśmy, mijamy, przetrwamy" Michał Paweł Urbaniak, "Nie ma czasu. Myśli o tym, co ważne" Ursula K. Le Guin.
element układanki -Przemysław Borkowski "Niedobry pasterz", "Dom czwarty" Katarzyna Puzyńska, "Nigdy nie ocieraj łez bez rękawiczek. Choroba" Jonas Gardell, "Ekstradycja" Remigiusz Mróz
przenieś się do czasów PRLu ---
tytuł z przecinkiem -"Gdzie jesteś, Leno?" Joanna Opiat-Bojarska, "Tak wygląda prawdziwa poetka, podciągnij się! Listy" Wisława Szymborska, Joanna Kulmowa
Celem wyzwania będzie zapoznanie się z nieznanymi lub omijanymi przez nas szerokim łukiem, gatunkami powieści.
Zasady:
* wyzwanie trwa miesiąc kalendarzowy
* w zabawie wziąć udział może każdy bloger oraz każda osoba nie
posiadająca bloga, która ma ochotę przyłączyć się do zabawy. Przyłączyć
się można w dowolnym momencie
* wyzwanie będzie polegało na przeczytaniu trzech książek z trzech wybranych gatunków.
* dwa z tych gatunków zostaną zaproponowane przeze mnie, wybór trzeciego będzie zależał od Was
* w pierwszym tygodniu miesiąca umieszczę post, pod którym będziecie
mogli zaproponować dowolne gatunki czy kategorie lektur. O wyborze zadecyduje ankieta.
* wybór książki, kwalifikującej się do podanego gatunku, jest zupełnie dowolny i zależeć będzie tylko od Was
* osoby posiadające bloga, po napisaniu opinii, na temat wybranej
książki, proszone są o wpisanie informacji, że książka została
przeczytana w ramach wyzwania "Trójka e-pik" i podanie linka do TEGO posta.
* w podsumowaniu, które nastąpi pod koniec miesiąca wystarczy, aby
osoby które wzięły udział w wyzwaniu, w komentarzach pod postem
tematycznym, podały trzy linki do swoich opinii.
* miło będzie, jeśli podlinkujecie poniższy plakat moim blogiem, jako organizatorem wyzwania
***
książka, której tytuł zawiera dokładnie cztery słowa
całym zdaniem
kryminał z wysp (UK, Irlandia, Islandia, Nowa Zelandia, Cypr itp.)
Lipcowe kategorie zostały wybrane w 100% głosem ludu.Poszukiwanie książki, która zawiera dokładnie cztery słowa może okazać się fajną zabawą. Całym zdaniem - kategoria podobna - daje dość szeroki wachlarz tytułów do wyboru. Kryminał z wysp - choć na pierwszy rzut oka wydaje się trudne, może przynieść nieoczekiwane rezultaty.
Tradycyjnie, TUTAJ
znajduje się nasza Trójkowa grupa na FB, do której można w każdej
chwili dołączyć. Do czego zachęcam. Proszę o podmienienie banera na
aktualny i zapraszania znajomych do zabawy. Nie trzeba mieć bloga, nie
trzeba pisać notek na temat przeczytanych
książek, wystarczy czytać, podzielić się opiniami i dobrze bawić!
Czerwiec minął mi głównie na zamykaniu tematów związanych z zakończeniem roku szkolnego, a także na kompletowaniu dokumentacji ze stażu zawodowego. Jeśli chodzi o blogowanie, kryzys czytelniczy chyba minął, bo przeczytałam 7 całkiem grubych książek i przesłuchałąm kolejny audiobook w ramach abonamentu Empik Go. Trochę gorzej idzie mi z pisaniem, ale mam nadzieję, że w nadchodzącym tygodniu wygrzebię się z zaległości.
Lista lektur:
1. "Inspiracja" Adrian Bednarek 2. "Bez zobowiązań" Paulina Wysocka - Morawiec - 4 3. "Zabij mnie, tato" Stefan Darda - 4 4. "Zapomnnij, że istniałem" Beata Majewska - 5 5. "Inni mają lepiej" Krystyna Mirek - 5 6. "Lilana" Małgorzata Strękowska - Zaremba - 6 7. "Jedna krew" Stefan Darda - 5 8. "Zadra" Robert Małecki - 4
Imprezy kulturalne:
Czerwiec również spędziłam w domu, stąd nie mam nic do dodania w tej części mojego wpisu. Nie chciało mi się nawet brać udziału w wydarzeniach online. Po e-lekcjach mam dość takiej formy spotkań. Mam jednak nadzieję, że w lipcu uda się w końcu wyskoczyć na kawę ze Śląskimi Blogerami Książkowymi.
Nowości:
"Kepler62" tom 1, tom 2 Parvela Timo,
Sortland Bjorn,
Pitkanen Pasi
"Dog Man. Komu bije dzban" Pilkey Dav
"Nowa przyjaciółka" Gudsnuk Kirsten
"Hej, Jędrek! Znowu pod górk?" Rafał Skarżycki, Tomasz Lew Leśniak
1. W czerwcu dalej oglądałam "How to get away with murder". Pochłonęłam sezon 3,4 i 5, który nie kończy historii Annalise Keetling, daje natomiast widzom sygnał, o czym będą kolejne odcinki. Charyzmatyczna prawniczka wraz ze swoimi studentami rozwiązuje kolejne problemu, bowiem bohaterowie po jednej aferze od razu zostają wplątani w nową akcję. Sezon 1 i 2 był świetny, 3 i 4 niezły, 5 natomiast najsłabszy ze wszystkich. Nie wiem, czy będę kontynuować przygodę z tym serialem, na razie musi mi wystarczyć to, co już obejrzałam.
2. Drugim serialem obejrzanym w czerwcu była mini polska produkcja Netflixa "W głębi lasu". Serial nakręcony na podstawie powieści Harlana Cobena o tym samym tytule okazał się bardzo interesującą historią. W latach 90 - tych czwórka nastolatków spędzająca czas na obozie wakacyjnym wchodzi nocą do lasu, rano dwójka z nich zostaje znaleziona martwa. Po dwudziestu latach brat zaginionej dziewczyny wchodzi w posiadanie pewnych informacji, które moga wyjaśnić, co stało się przed laty na obozie. Serial trzyma w napięciu i naprawdę mi się podobał, zwłaszcza pprzeniesienie fabuły na nasze polskie realia było strzałem w dzisiątkę.
W czerwcu obejrzałam 15 filmów, co daje mi świetny wynik od poczatku roku, a mianowicie 105 (styczeń 14 + luty 17 + marzec 23 + kwiecień 22 + maj 14 + czerwiec 15)
1. "Kluseczka" reż Anne Fletcher - przyjemna komedia
romantyczna z muzyką Dolly Parton w tle. Jennifer Aniston, która jako nastolatka brała udział w lokalnych konkursach piękności, dziś nadal żyje tamtą atmosferą, zajmuje się organizacją imprez i bezkrytycznie wierzy w filozofię brania udziału w takich konkursach. Jednak jej córka jest jej zupełnym
przeciwieństwem, nie dość, że wyglądem nie przypomina gwiazd konkursów
piękności, to również charyzmą i stylem bycia odbiega od wszystkiego, w co wierzy jej matka. Pomiędzy kobietami musi więc dojść do spięcia. Fajny film pokazujący, że wygląd to nie wszystko.
2. "Narodziny gwiazdy" reż. Bradley Cooper - nagrodzony Oscarami film w końcu pojawil się na Netflixie, nie mogłam więc go nie obejrzeć. Melodramat muzyczny, w którym podstarzała gwiazda muzyki country (Cooper) bierze pod swoje skrzydał początkującą piosenkarkę muzyki pop (Lady Gaga). Pomiędzy dwojgiem bohaterów rodzi się płomienne uczucie, które niestety okazuje się destrukcyjne. Historia o trudnej miłości, a w tle piękna muzyka. Bardzo polecam.
3. "Planeta singli 2" reż. Sam Akina - bardzo przyjemna polska komedia romantyczna, będąca drugą częścią serii, a ponieważ oglądałam zarówno część pierwszą, jak i trzecią, nie mogłam odpuścić środka.
Związek Ani i Tomka (w
tej roli Maciej Stuhr) przeżywa kryzys, do tego zbliżają
się święta Bożego Narodzenia, a portal Planeta Singli planuję wielką
inicjatywę, którą ma być program świąteczny na żywo. Bohaterowie muszą
więc udawać, że pomiędzy nimi wszystko gra i nadal iskrzy. Z tej gry pozorów wynika wiele niedomówień, ostatecznie
jednak wiemy, że wszystko skończyło się dobrze, bowiem "Planeta singli 3"
opowiada o przygotowaniu do ślubu Ani i Tomka.
4. "Teściowie"reż. Andrew Fleming - komedia, którą wyjątkowo obejrzałam w całości w
telewizji, co się u mnie bardzo rzadko zdarza. Michael Douglas i
Ben Affleck w rolach główwnych, jako ojciec i syn, robią całą robotę. Affleck żeni się z piękną
dziewczyną, której rodzice są bardzo zasadniczy, o tradycyjniych poglądach, natomiast jego ojciec prowadzi zupełnie odmienny tryb życia,
jest bowiem agentem specjalnym działającym pod przykrywką. Na nieszczęście, podczas przygotowań do wesela Douglas znajduje się w samym centrum akcji, do tego nieoczekiwanie wplątuje w nią ojca panny młodej.
5."W 80 dni dookoła świata" reż. Frank Coraci - szalona przygodówka z
Jackie Chanem w roli Passepartout. Fileas Fogg
zakłada się z brytyjską Akademią Nauk, że w 80 dni okrązy Ziemię. Adaptacja powieści Juliusza Verne wzbogacona efektami specjalnymi i sztuk ami
walki w wykonaniu Jackie Chana. Fajna historia, w sumie skierowana dla młodszych widzów, ale
myślę, że i dorośli będą się dobrze bawić, a przy okazji przypomną sobie fabułę lektury z lat szkolnych.
6. "Jak urodzić i nie zwariować" reż. Kirk Jones - kolejna przyjemna komedia, tym razem o kilku parach spodziewających się dziecka. Jak zatem doczekać się potomka i nie zwariować? Każda z par zmaga się ze swoimi dylematami i problemami. Będzie śmiesznie, ale też trochę refleksyjnie. Do tego gwiazdorska obsada.
7."Poczujcie rytm" reż. Elissa Down - młoda tancerka z małego miasta, aspirująca do bycią gwiazdą na Brodway'u, nieoczekiwanie zalicza wpadkę, która blokuje jej dalsza karierę. Załamana dziewczyna wraca w rodzinne strony, aby trochę odpocząć, a tam od razu zostaje zaangażowana w trenowanie lokalnej grupy tanecznej, o dość wątpliwych umiejętnościach. To też całkiem miła historia z tańcem i muzyką w tle, przyjemnie się ogląda.
8. "Bez smyczy" reż. Bobby Farrelly - pikantna komedia w stylu "Kac Vegas", dwóch statecznych ojców i mężów przeżywa kryzys wieku średniego i zaczyna się oglądać za kobietami i szukać atrakcji i podniet poza domem. Żony, które zauważają roztargnienie i pewną "niedyspozycję" swoich mężów, postanawiają na
jakiś czas spuścić ich ze smyczy i dać im tydzień wolnego od
małżeństwa. Podczas swojego "urlopu" od żon, podczas którego mogą praktycznie robić to, co im się żywnie podoba. Okazuje się jednak, że nieoczekiwana wolność wcale tak dobrze nie smakuje.
9. "Mamuśki mają wychodne" reż. Alethea Jones - kolejna
komedia, w której tym razem ze smyczy urywają się mamuśki, zmęczone
codziennymi obowiązkami. Kobiety na co dzień ze
sobą rywalizujące, postanawiają znaleźć wspólny język i wybrać się na niezobowiązującą kolację. Ta jednak przemienia się w niezłą imprezkę, trochę wymykającą się
spod kontroli.
10. "Oszukać przeznaczenie 5" reż. Steven Quale - serię "Oszukać przeznaczenie" widziałam już kilkarotnie, więc kiedy ostatnia część pojawiła się na Netflixie, nie mogłam jej nie obejrzeć jeszcze raz. Grupa znajomych cudem ratuje się przed makabrycznym wypadkiem na zerwanym moście. Jednak przeznaczenia nie da się oszukać, śmierć zaczyna więc się po nich upominać. Zakończenie serii spaja się z częścią pierwszą, co fajnie zamknęło całą historię.
11. "Venom" reż. Ruben Fleischer - komiksowa opowieść o tym, jak tajemniczy przybysz z kosmosu wnika w ciało niepokornego dziennikarza, dając mu tym samym niespotykaną moc. Żywiciel i pasożyt zaczynają współpracować, a będzie to bardzo potrzebne, bowiem świat atakuje więcej obcych, którzy niekoniecznie są pozytywnie nastawieni.
12. "Dark Web: Usuń znajomego" reż. Stephen Susco - thriller mocno trzymający w napięciu, opierający się właściwie na obserwowaniu wydarzeń za pomocą widoku ekranu komputera głównego bohatera. Daje to widzowi poczucie, że sam bierze udział w makabrycznej grze i jest w samym centrum wydarzeń. Grupa znajomych rozmawiająca, jak co dzień na
czacie, przez nieodpowiedzialność jednego z uczestników zostaje wplątana w mroczną grę z dark webu, a wszystko za sprawą kradzionego komputera, z którego korzysta jeden z przyjaciół. Ta kradzież nie będzie mu się opłacać ...
13. "Góra Dantego" reż. Roger Donaldson - katastroficzny film z roku 1997 stąd też efekty specjalne nie są powalające, ale można obejrzeć. Znany geolog i wulkanolog (w tej roli Pierce Brosnan) prowadzi badania nad aktywnością wulkanu Dante Peak, wyrusza do miasteczka leżącego u jego podnóży, żeby ostrzec społeczność przed ewentualnym niebezpieczeństwem. A kiedy zaczyna się erupcja, robi wszystko, by uratować piękną panią burmistrz i jej rodzinę.
14. "Searching" reż. Aneesh Chaganty - thriller podobny do "Dark Webu", bowiem opiera się na widoku ekranu komputera
i urządzeń elektronicznych, z których korzysta główny bohater. Ojciec poszukuję
swojej nastoletniej córki, która zaginęła bez wieści, a jej poszukiwania opiera na social mediach i w Internecie.Ciekawa historia, z nietypowym zakończeniem.
15. "Kobiety pragną bardziej" reż. Ken Kwapis - perypetie kilku młodych ludzi szukających miłości ich losy się przeplatają, sprawiając, że znajdują oni uczucie w najmniej oczekiwanych momentach. Tutaj również występuje gwiazdorska obsada (Scarlett Johansson, Drew Barrymore, Jennifer Aniston, Ben Affleck, Bradley Cooper), którą świetnie ogląda się w akcji.
Muzycznie:
Czerwiec brzmiał mi nową wersją przeboju "Runaway train". W latach 90 - tych grany przez Soul Asylum, aktualnie odświeżony przez Jamie'go N Commons i Skylar Grey. I choć nowi wykonawcy są mi zupełnie nieznani, to trzeba przyznać, że jest coś urzekającego w ich wersji. A jeśli przy okazji utwór może pomóc w odnalezieniu zaginionych dzieci i nastolatków, to tym bardziej warty jest uwagi.
Drugi kawałek, który dość często towarzyszył mi w czerwcu to "Piper to the end" Marka Knopflera. Trafiłam na niego przy okazji lektury "Zadry" Roberta Małeckiego, gdzie odgrywał dość ważną rolę w fabule. Ponieważ nie kojarzyłam tego kawałka, sprawdziłam i przepadłam. Refleksyjny, trochę smutny utwór o nadziei na lepsze jutro
Jak podoba Wam się tytuł dzisiejszego postu tematycznego? Ciekawa sprawa z tymi bestsellerami, które robią furorę na blogach, w księgarniach stacjonarnych i internetowych, cieszą się popularnością całej rzeszy czytelników, a nam niekoniecznie przypadają do gustu. Znacie takie uczucie? Mnie zdarza się to bardzo często, i choć staram się nie brnąć ślepo za czytelniczą modą oraz podchodzić do wszelkich nowości z pewną dozą dystansu, to nie są mi obce momenty rozczarowania, kiedy po lekturze rzekomego bestsellera zadaję sobie pytanie: "Ale jak? Gdzie ten fenomen? Gdzie te fanfary?"
Poniżej znajdziecie moją liste rozczarowań. Nie neguję oczywiście wyborów innych, wiadomo, z gustami się nie dyskutuje, ale książki, które kochają miliony czytelników na całym świecie, dla mnie okazały się po prostu przeciętne.
1. Listę otwiera seria, którą narażę się pewnie wielu czytelnikom. Chodzi mianowicie o cykl "Cień wiatru", "Gra anioła" oraz "Więzień nieba" Carlosa Ruiza Zafona. Być może fakt, że historia nie przypadła mi do gustu wiąże się z tym, że zaczęłam ją czytać nie po kolei, ale niestety stało się. Na fali popularności "Cienia wiatru" dostałam w prezencie "Grę anioła" i to od niej zaczęłam swą przygodę z Zafonem. Kto czytał całość ten wie, że "Gra anioła" jest dość specyficzna i mocno związania z częścią pierwszą, bez znajomości początku historia okazała się dla mnie wielką wtopą. I choć później doczytałam "Cień wiatru" nie umiełam już zmienić swojego zdania o tej serii.
2. Kolejnym bestsellerem, a właściwie autorem kochanym przez miliony czytelników, ale niekoniecznie trafiający w moje gusta jest Haruki Murakami. To nie jest tak, że ja zupełnie nie lubię powieści Murakamiego, bo na przykład bardzo mi się podobała "Przygoda z owcą", jednak po wysłuchaniu tak wielu zachwytów na temat twórczości pisarza oczekiwałam prawdziwych fajerwerków. Co więcej, podczas lektury ciągle szukałam tego czegoś, tego fenomenu, który miał mi się znienacka objawić. Kiedy jednak go nie znalazłam, uświadomiłam sobie, że właśnie padłam ofiarą wygórowanych oczekiwań, zbudowanych na opnii publicznej. Nie podoba mi się to uczucie...
3. Na trzecim miejscu umieściłam popularną na całym świecie kryminalną serię Borisa Akunina. I choć przeczytałam tylko dwie przypadkowe części (nie byłabym sobą, gdybym wzięła się za to po kolei), to tutaj niestety też nie poczułam żadnego fenomenu i fanką serii nie zostanę.
Oprócz powyższej trójki znalazłam jeszcze na blogu wpisy na temat książek, które również cieszą się popularnością wśród czytelników, ale mnie ei zachwyciły. Jest to seria "Czysta krew" Charlaine Harris, a właściwie "Martwy aż do zmroku", bo podołałam tylko pierwszemu tomowi, "Niewidzialny strażnik" Dolores Redondo oraz ... "Wieża milczenia" Remigiusza Mroza.
A jak jest w Waszym przypadku? Jakie bestellery wszyscy kochają, a Wy niekoniecznie?
Chyba mogę uznać, że kryzys czytelniczy mam już za sobą. Ostatnio czyta mi się świetnie, najnowszą powieść Krystyny Mirek pochłonęłam w dwa dni, a w międzyczasie podczytuję jeszcze "Zadrę" Roberta Małeckiego, "Chłopca znikąd" Katherine Marsh, "Lilanę" Małgorzaty Strękowskiej - Zaręby oraz piąty tom "Opowieści z Narni".
Wracając jednak do książki "Inni mają lepiej", jestem bardzo pozytywnie zaskoczona tą opowieścią, i choć zawiera ona elementy bajki dla dużych dziewczynek, jak to w zwyczaju mają powieści pani Krystyny Mirek, ta wydaje mi się najbardziej życiową ze wszystkich.
Zanim przejdę do fabuły muszę nadmienić, iż historia ta bardzo fajnie uświadamia nam, że czasami nie doceniamy własnego życia, wpadamy w pułapkę monotonii i codziennej rutyny. Nie zauważamy małych, zwyczajnych radości, nie jesteśmy uważni, przez co wydaje nam się, że to, co obserwujemy u innych jest lepsze, fajniejsze, bogatsze i bardziej wartościowe. Przez takie podejście możemy przegapić coś niezwykle ważnego, a nawet coś nieuchhronnie stracić. Warto więc doceniać to, co się ma, bo przecież nawet pozorna zwyczajna, szara rzeczywistość jest wspaniała, dzięki temu, że jest po prostu nasza, więc i przez to, wyjątkowa.
Prawdy te nie są w żaden sposób odkrywcze, ale sami przyznajcie, czasami w ferworze codziennych obowiązków o tym zapominamy, a przyglądając się życiu znajomych mamy przeświadczenie, że inni maja lepiej. I to właśnie o tym jest ta książka.
Trzy kobiety: Natalię, Zuzę i Jagodę, łączy jedynie fakt, że ich córki chodzą do jednego przedszkola. Kobiety spotykają się często, pomagają sobie w opiece nad dziećmi, jednak poza tym niewiele ich łączy, a znajomość tą w żaden sposób nie można nazwać przyjaźnią. Każda z kobiet ma inny styl bycia, sytuację rodzinną i materialną, Każda też troszkę zazdrości pozostałym, zakładając, że to codzienność koleżanek jest lepiej zorganizowana, ich relacje z bliskimi bardziej wartościowe, a życie ciekawsze. Największe emocje wzbudza Jagoda, świetnie zorganizowana kobieta sukcesu, bizneswoman, matka trójki udanych dzieci, żona fajnego męża, świetna kucharka i ekogospodyni. Jej życie wydaje się Zuzi i Natalii wręcz idealne i niedoścignione, natomiast ich własna codzienność zdaje się przy niej nudna, chaotyczna i zupełnie niewarta uwagi.
Zuza samotnie wychowuje córeczkę Marysię i opiekuje się schorowanym ojcem. Z ojcem dziecka nie utrzymuję kontaktu, kiedy ten jednak po latach pojawia się niespodziewanie w życiu matki swojego dziecka, wprowadza zamęt i nieoczekiwaną tęsknotę za dawnym uczuciem. Zuzka borykająca się problemami samotnej matki, prowadzi życie pełne trosk, które do tego wydaje jej się tak mało atrakcyjne i zupełnie niezorganizowane w porównaniu z codziennością koleżanek.
Natalia na pierwszy rzut oka wydaje się bardzo szczęśliwa. Jest w związku z mężczyzną, którego kocha, mają udaną córkę, jednak Kuba jest po rozwodzie i ma bardzo skomplikowane relacje ze swoją byłą żoną Emilią. Do tego dochodzą problemy z nastoletnim synem Kuby, Wiktorem, które niejako odbijają się echem na codzienności Natalii. Kobieta ciągle ma poczucie porażki, zaczyna też wątpić w wierność swego mężczyzny, wydaje jej sie bowiem, że skoro jej ukochany raz zostawił kobietę z dzieckiem, to nie będzie miał oporów zrobić to po raz kolejny.
Pozornie idealna rzeczywistość Jagody również
ma swoje wzloty i upadki, jak to w życiu, ale z tego koleżanki już nie zdają sobie sprawy. Po prostu wszystkie kobiety mają swoje problemy, dylematy, małe smutki, ale nie dzielą się swoimi kłopotami z koleżankami zakładając, że ich problemy są niewarte uwagi pozostałych. Przełomem okazuje się wspólny wyjazd. To właśnie ta wyprawa otworzy im oczy na na pewne sytuacje, pokaże, co jest w życiu ważne, i na co tak naprawdę powinny wykorzystywać swą energię.
"Inni mają lepiej" (a właściwie to nie mają) to przykład bardzo fajnej obyczajówki, przy której nie dość, że odpoczniemy, to jeszcze da nam troszkę do myślenia, zwłaszcza w kwestii tego, żeby nie analizować życia innych, tylko skupić się na własnym. Koniec mówienia, że znajomi mają lepiej, a u nas jest beznadziejnie, czas na szukanie pozytywów i czerpania radości z drobnych
przyjemności dnia codziennego. Tego Wam i sobie życzę!
Dzień dobry! W tym miesiącu trochę wcześniej, ale też sytuacja tego wymaga. Pamiętacie niespodziankę, jaką zaplanowałam dla Was z grudniu 2019 roku? Z wszystkich dostępnych opcji trzeciej kategorii Trójki e-pik, jakie podrzucaliście przez cały rok, można było wybrać trzy kategorie, które czytaliśmy w grudniu. Postanowiłam więc, że taką akcję będę powtarzać dwa razy do roku, wychodząc na przeciw Waszym propozycjom, żeby nie marnować fajnych kategorii z poprzednich miesięcy. Najlepiej byłoby zaplanować to na czerwiec (lubię porządek, symetrię, więc taka możliwość dokładnie co pół roku byłaby najbardziej odpowiednia), ale myślę że miesięczna obsuwa też będzie okej!
Poniżej znajdziecie 68 Waszych propozycji z tego i zeszłego roku. Wykasowałam z list te już wykorzystane, albo brzmiące bardzo podobnie. Wybieramy najpierw 10 kategorii (tutaj wpisując numerki w komentarzach, albo na naszej grupie w ankiecie), a potem z finałowej dzisiątki 3 ostateczne, któe będziemy czytać w lipcu. Miłej zabawy!
***
1. Ptaszki, ptaki i ptaszydła
2. Z członkami rodziny w tytule: matka, ojciec, syn, córka, rodzice, dzieci, ciotka, wujek,babcia, dziadek
3. Joanna Chmielewska - królowa polskiego kryminału
4. Z
sentymentem - książka autora, którego uwielbialiśmy w dzieciństwie
/nastoletności ( albo powtórka albo tytuł, którego kiedyś nie czytaliśmy
5. Książka zaległa z poprzedniej Trójki
6. Książka poza strefą komfortu
8. Gorąca literatura z Hiszpanii i krajów latynoskich na polską jesień
9. Wydanie ilustrowane (nie komiks, nie książka dla dzieci)
10. Tytuł kontynentalny (kontynent w tytule)
11. Komisarz/detektyw w roli głównej
12. Pod napięciem... , czyli historia, która dostarcza mocnych wrażeń
13. Tytuł, który wydaje się nieco (lub całkiem) absurdalny
14 . Książka która poleca nieznajomy? (np ktoś kogoś nie znamy prowadzący bloga, podcast książkowy, rekomendacja z vloga etc)
15. książka kobiety noblistki
16. Motyw kolejowy
17. Tytuł jesienny - jesień w tytule
18. Co w trawie piszczy czyli fauna i flora w literaturze
19. kryminał z wysp (UK, Irlandia, Islandia, Nowa Zelandia, Cypr itp.) - autor lub akcja
20. Książka z półki męża/mamy/współlokatorki... Czyli coś czego zazwyczaj nie czytamy, a co lubi bliska nam osoba
21. Książka futurystyczna
22. Dzień tygodnia w tytule
23. Książka której fabuła dzieje się w okresie międzywojennym
24. książka/autor, o której przeczytałaś w innej książce
25. inne kraje oczami Polaków
26. Imię lub nazwisko w tytule (ale nie biografia ani autobiografia)
27. Książka z motywem matematyki
28. Kreatywna książka, w której samemu buduje się zakończenie
29. koniec świata po polsku, czyli postapo w polskich realiach
30. książka z motywem cesarstwa
31. Historia dziejąca się w realiach starożytności lub w uniwersum mitologii
32. całym zdaniem - czyli tytuł w formie zdania
33. drzewo w tytule (do wyboru słowo "drzewo" albo buk,dąb...)
34. Non fiction o zbrodni
35 Popularnonaukowa proza polska pisana przez panią
36. Japonia z przeszłości
37. Ponad stuletnia książka
38. Książka z kolorem w tytule
39. książka, której bohater jest reprezentantem konkretnego zawodu i jest to istotny wątek w fabule
40. S-f napisane przez kobietę
41. książka o filmie/ z motywem filmu
42. Fakty historyczne w każdej postaci
43. Reportaż dotyczący Azji
44. Książka z Europy Środkowej (od Polski po Bałkany)
45. polski debiutant z 2019 roku 46. Książka dla dzieci lub młodzieży, której nie skończyłam w latach szkolnych 47. Książka otrzymana w prezencie w ciągu całego roku 48. Powieść z powstaniem styczniowym
49. Niedokończona lektura książki od kilku miesięcy lub dłużej
50. Książka z przyimkiem w tytule
51. Książka o Paryżu
52.Męskie imię w tytule
53. Książka wydana przed 2000 rokiem
54. Książka z piekarnią/kawiarnią/restauracją/cukiernią/hotelem/pensjonatem w roli głównej (w treści lub tytule)
55. Niedokończona książka od wielu miesięcy
56. Coś orientalnego
57. książka z jajami ( np. komedia, groteska, humor)
Idąc za ciosem i faktem, że "Inspiracja" Adriana Bednarka pokonała mój kryzys czytelniczy, sięgnęłam po kolejną ksiażkę, nowość, która trafiła na moją półkę dosłownie przed paroma dniami.
Powieść Pauliny Wysockiej - Morawiec, "Bez zobowiązań" jest typowym romansem (nie erotykiem, choć na taki może wyglądać, jeśli zasugerujemy się okładką), ale chyba właśnie tego teraz potrzebowałam, książki lekkiej, łatwej i przyjemnej, która miała mi zapewnić relaks i pozwolić cieszyć się lekturą, bez specjalnych oczekiwań i zobowiązań (tytuł bardzo trafiony, czyż nie?).
Główną bohaterką powieści jest dwudziestojednoletnia Majka, studentka zarządzania, która przeniosła się do Częstochowy z małej miejscowości, żeby uciec od swoich problemów osobistych, wynikających z nieudanego związku z pierwszym chłopakiem. Dziewczyna bardzo się cieszy, że udało jej się zacząć studia, znaleźć pracę i rozpocząć nowy etap w życiu, zawsze skromna i nieśmiała, planuje też poczuć się bardziej swobodnie i poużywać życia. Stąd też, kiedy na jednej z imprez poznaje przystojnego mężczyznę, któremu wpada w oko, postanawia poznać go bliżej. Facet ma jednak wobec niej tylko jeden, bardzo konkretny plan, ale niewychodzący poza ramy jednorazowego spotkania. Majka, choć to zupełnie przeczy zasadom, jakich do tej pory się trzymała, postanawia pójść z chłopakiem na pewien układ. Owszem, zgodzi się na niezobowiązującą przygodę na jedną noc, ale pod warunkiem, że przystojniak zaprosi ją na dziesięć prawdziwych randek, podczas których będą mogli się trochę poznać i po prostu zaprzyjaźnić.
No i faktycznie, Majka z Kubą zaczynają się spotykać, i choć pomiędzy nimi bardzo iskrzy a atmosfera jest tak gęsta, że można ją kroić nożem, to ich relacja ściśle trzyma się planu, jednak dzień rozwiązania umowy zbliża się nieubłaganie...
Jak można się domyślić, związek pomiędzy bohaterami będzie pełen wzlotów i upadków. I w sumie czyta się o tym bardzo przyjemnie i niezwykle szybko, choc fabuła powieści nie jest jakoś super oryginalna. Z drugiej strony jednak, nie będzie to schemat w stylu, skromna dziewczyna z małego miasta zakochuje się w pewnym siebie, bogatym przystojniaku. On despotyczny, ona cicha i uległa, poddaje się jego woli, marząc o tym, że przy jej boku facet znormalnieje.
To na szczęście nie ten schemat, historia Majki i Kuby kojarzyła mi się bardziej z romansami K.Bromberg, które czytałam jakiś czas temu, z tym, że "Bez zobowiązań" jest umiejscowione w naszych polskich realiach. Do tego, w powieści Pauliny Wysockiej - Morawiec wiele miejsca poświęcono opisom życia studenckiego bohaterki. Dla czytelników, którzy te czasy mają dawno za sobą może stanowić to sympatyczny powrót do przeszłości. Ja na przykład, choć zupełnie nie znam Częstochowy, to chętnie wybrałabym to miasto na ponowne przeżycie tego okresu w swoim życiu.
Lektura perypeti miłosnych Majki i Kuby okazała się świetna na odstresowanie i oderwanie od rzeczywistości. Jeśli więc szukacie takich ksiązek, "Bez zobowiązań" spełni swa rolę idealnie.
"Ja cię kocham, a ty miau" to najnowsza książka Katarzyny Bereniki Miszczuk, którą również udało mi się przesłuchać w ramach abonamentu Empik Go. I choć pozornie może się wydawać, że po przeczytaniu wielu książek Autorki niewiele będzie mnie już w stanie w nich zaskoczyć, to jednak się stało! Historia kota Lorda bardzo przypadła mi do gustu, śmiem twierdzić, że podobała mi się bardziej, niż seria Kwiat Paproci, a wszystko za sprawą głównego bohatera, czyli charakternego kota brytyjskiego, będącego narratorem tej powieści, który, jak nic przypominał mojego Pana Filona Kota!
Lord opowiada o wydarzeniach rozgrywających się w dworku ze swojej perspektywy, komentuje sytuację, wplatając w to swoje powiedzonka i przemyślenia. Jakby mój Filon potrafił mówić, zapewne gadałby tak samo. Mówię Wam, jeszcze czegoś takiego nie było, żeby mój kot, nie dość, że gra główną rolę w komedii kryminalnej, to jeszcze prezentuje całeu światu swój charakter! Cudna historia!
Nie da się ukryć, że kot jest głównym atutem tej powieści, jednak fabuła też daje radę, i choć może nie jest jakoś super oryginalna, trochę kojarzy się ze schematem kryminału Agathy Christie "I nie było już nikogo", to na mnie taka formuła działa. Model, w którym grupa ludzi zostaje zamknięta w jednym budynku, w jednym miejscu, a później poszczególni bohaterowie po kolei giną, a za ich śmierć jest odpowiedzialny ktoś, z grupy, zawsze mnie ekscytuje. Szukam winnego i cieszę się, kiedy uda mi się rozgryźć zagadkę przed zakończeniem powieści. W przypadku "Ja cię kocham, a ty miau!" mi się to nie udało, co tym bardziej działa na plus fabuły. Schemat, czy nie schemat, ale jeszcze potrafi zaskoczyć.
Wracając jednak do samej historii, grupa artystów zostaje zaproszona do stylowego dworku na odludziu, gdzie ma odbyć się finał konkursu, którego nagrodą jest olbrzymi spadek po gospodarzu i organizatorze tego wydarzenia, ekscentrycznym marszandzie, Stefanie Śmietańskim. Wiekowy kolekcjoner postanowia podzielić się swoją spuścizną tylko z najzdolniejszym twórcą, stąd też poddaje dziesiątkę finalistów przeróżnym testom. Malarze, graficy, rzeźbiarze stają na rzęsach, aby podołać trudnym zadaniom Śmietańskiego i zachwycić gospodarza swoim talentem i stworzonymi dziełami.I choć konkurencje sa trudne, zaawodnicy bardzo zdeterminowani, żeby zgarnąć główną nagrodę, patrzą na siebie wilkiem, wszystko w miarę dobrze się układa, aż do momentu, kiedy kolejni artyści zaczynają znikać...
Wśród finałowej dziesiątki jest Alicja, która choć na co dzień zajmuję się ilustrowaniem książek dla dzieci, tak naprawdę tworzy piękne akwarele. Do dworku przybywa ze swoim kotek brytyjskim, Lordem, charakternym indywidualistą, który postanawia zrobić wszystko, co będzie trzeba, aby jego ukochana pani wygrała ten konkurs. Z wrodzonym wdziękiem i inteligencją poczynia pewne kroki, żeby to prace Alicji zyskały sympatię gospodarza. Do tego odkrywa tajne przejście, dzięki któremu może niezauważony przez nikogo wymykać się z pokoju i spokojnie kręcić po posiadłości. Kiedy więc przypadkowo natrfia na zwłoki jednego z artystów, postanawia przeprowadzić prywatne śledztwo i odkryć, kto jest tym złym i ma niecne plany wobec jego Ali.
Lord hasając sobie tu i tam, jest świadkiem wielu wydarzeń. Udaje mu się też co nieco podsłuchać, tym sposobem staje się najlepiej poinformowaną personą w całym dworku. Z charakterystycznym dla siebie, kocim dystansem i swobodą, komentuje otaczający go świat i formuuje pewne wnioski, które okazałyby się wielce pomocne, gdyby tylko Ala potrafiła właściwie je zinterpretować!
To właśnie podczas lektury tych kocich komentarzy i przemyśleń bawiłam się najlepiej. No mówię Wam, jakbym widziałą mojego Filona, który w podobnej sytuacji pewnie myślałby to samo! Lord jest największym atutem tej książki, która dzięki temu stała się jedną z fajniejszych komedii kryminalnych, jakie czytałam. Bardzo dobrze sprawdza się też audiobook, a lektor, pan Leszek Filipowicz świetnie oddaje chatakter kota i nadaje całej historii specyficznego, trochę tajemniczego, ale jednocześnie zabawnego, klimatu.
"Ja cie kocham, a ty miau!" odsłuchuje się bardzo szybko, intryga kryminalna wciąga, kot i jego powiedzonka bawią, bohaterowie są na tyle specyficzni, że łatwo ich od siebie odróżnić. Nic, tylko czytać!
Książki Sardegny to moje miejsce w sieci, powstałe z połączenia dwóch największych pasji: czytania i dzielenia się opiniami. Wszystkie teksty na blogu są mojego autorstwa. Zdjęcia okładek pochodzą z Internetu, z ogólnodostępnych stron, pozostałe zdjęcia są mojego autorstwa. Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania treści bloga bez zgody autora!
Posty
