Sobota dla Śląskich Blogerów Książkowych znowu minęła pod hasłem pracującym! Ale jaka to praca! Bardzo miła i twórcza, połączona ze spotkaniami towarzyskimi, których nigdy nie odmówimy. Na 13.12.14 zaplanowaliśmy w Galerii Zabrze kolejną edycję naszej książkowej wymiany. Na Targach Książki w Katowicach, bardzo wiele osób nie przywiozło ze sobą egzemplarzy do wymiany, albo pytało, kiedy widzimy się następny raz, żeby móc nadrobić zaległości. Postanowiliśmy więc wyjść na przeciw oczekiwaniom, i jeszcze przed świętami zorganizować kolejną edycję naszej akcji. 

W godzinach od 9.00 do 15.00 dyżurowaliśmy przy książkowym stoisku, a zainteresowanie było całkiem spore. Wymieniliśmy ponad 50 książek i mamy nadzieję, że wszyscy zainteresowani wrócili do domu zadowoleni.

Spontanicznie stworzyła się nawet baza książek, które można było zabrać sobie za darmo do domu. 

Zainteresowanie było całkiem spore.

Tym razem, do sobotniej pracy na stosikach zaprosiliśmy także zaprzyjaźnione stoiska rękodzielnicze. Pani Krystyna Zimnal, Pani Ola z Białego Maku oraz nasza blogowa koleżanka Szyszka przygotowały dla klientów Galerii bardzo fajną ofertę rękodzielniczą. Obok naszego stoiska z książkami na wymianę można było zaopatrzyć się w różne piękne ozdoby i gadżety:

Pani Zimnal

  Biały Mak 

Szyszka

[zdjęcia pochodzą z bloga Agnes i strony Victorii]

Jako że sama też przyniosłam kilka książek na wymianę, wróciłam z takimi egzemplarzami:

"Zoo City" Lauren Beukes

"10 minut od centrum" Izabela Sowa 

"McDusia" Małgorzata Musierowicz

"Bóg kasa i R&R" Hołowni i Prokopa, z której najbardziej się cieszę. Kiedyś byłam już o krok od zakupu, więc prawie oszalałam na widok możliwości wymiany tego tytułu.

Niebieska zakładka to prezent od Marleny z blogu Obsesja Czytania, która dołączyła do naszej grupy.

Jak widać, kolejna akcja ŚBK zakończyła się sukcesem. Następna wymiana odbędzie się prawdopodobnie gdzieś w okolicach ferii zimowych. Zachęcam do polubienia naszego fp i śledzenia naszych akcji na bieżąco. Już za parę dni - przedświąteczny konkurs. Zapraszam!

Sardegna

Wydawnictwo: Bernardinum
Liczba stron: 240

Moja ocena : 5/6

Seria "Poznaj Świat" Wydawnictwa Bernardinum daje gwarancję dobrej lektury. Miałam okazję przekonać się o tym nie raz, rozpoczynając swoje czytelnicze wędrówki od książek Wojciecha Cejrowskiego ("Rio Anakonda", "Gringo wśród dzikich plemion"), a później zagłębiając się w "Chiny od góry do dołu" Marka Pindral. 

Wydania tej serii są niesamowite! Nawet kiedy literatura podróżnicza nie jest ulubioną, po książki te sięga się z największą przyjemnością, a przedstawione historie czyta się niemal z wypiekami na twarzy, przeżywając z autorami - podróżnikami ich największe przygody.

"Australia" czekała u mnie dość długo na swoją kolej, wydawało mi się bowiem, że czas zimowy nie sprzyja czytaniu o tak gorącym kontynencie. Odkładałam sobie lekturę na później, ale kiedy potrzebowałam odskoczni od kryminału, który czytam dość wolno - "Wołanie kukułki", książka podróżnicza wydała mi się w sam raz. Planowałam "tylko zerknąć" i przeglądnąć fotografie, a skończyło się jak zwykle - czytaniem do 1.00 w nocy i dokańczaniem rano, przy szybkim śniadaniu.

"Australia" widziana oczami Barbary Dmochowskiej wydaje się być fascynującym miejscem. Do tego, poznawanie kontynentu z perspektywy pasażerów, podróżujących nieco rozwalającym się i wiekowym samochodem, ma swój wyjątkowy urok i obfituje w niespodziewane zwroty akcji. Wspaniale czytało mi się o tej przygodzie życia, Barbary i Pawła. Od razu przypomniały mi się własne wyprawy, jakie uskuteczniałam z mężem, wtedy jeszcze chłopakiem, kiedy byliśmy piękni i młodzi ... To poczucie wolności i totalnego luzu, kiedy nic się nie musi, no może poza znalezieniem noclegu ... To poczucie ówczesnej, zupełnej swobody chyba już nigdy nie wróci, bo kto ma dzieci ten wie, że nawet wyprawy bez potomstwa nigdy nie są wolne od niepokoju.

Taką właśnie podróż bez zobowiązań, skupioną tylko na poznawaniu, doświadczaniu i przeżywaniu, opisała autorka. Postanowiła, że po zakończeniu studiów nie rzuci się do razu w kierat pracy i obowiązków, tylko przeżyje przygodę życia i odwiedzi kraj, o którym marzyła i rozmyślała od jakiegoś czasu. Wraz ze swoim chłopakiem Pawłem, wyruszyli do Australii, skupiając się na początku, na zdobyciu jak największej ilości pieniędzy, które pozwoliłyby im na dalszą wyprawę wgłąb kontynentu. Rozpoczynając typową, studencką podróż, tnąc maksymalnie koszty, wybierając na środek lokomocji stary samochód, Barbara i Paweł przeżyli niesamowity czas. Przygodę, jaką niejeden człowiek może im pozazdrościć. 

Poznali Australię od tej zupełnie nieznanej i "niemedialnej" strony, odwiedzili Tasmanię, nurkowali na Wielkiej Rafie Koralowej, zjechali pustynię, rezerwaty charakterystycznych dla kontynentu zwierząt. 

W swej podróży doświadczyli wielu niesamowitych momentów. I nie mam tu na myśli tylko tych związanych z podziwianiem piękna niezbadanej przyrody. Również kontakty z miejscową ludnością, poznawanie kultury, historii czy społeczeństwa, dostarczyło bohaterom wiele emocji i niezwykłych doświadczeń.

Nie da się ukryć, że duży wpływ na charakter podróży Barbary i Pawła miał dość nietypowy środek lokomocji, wzbudzający w miejscowych zdziwienie i rozbawienie. Ale o szczegółach wyprawy związanych z tym wehikułem musicie już przeczytać sami.

Kto ma ochotę na niezwykłą podróż na kartach książki, to tylko z serią Poznaj Świat i Wydawnictwem Bernardinum. Zachęcam.

Sardegna

Wydawnictwo: NovaeRes
Liczba stron: 233

Moja ocena : 2/6

Bardzo rzadko stawiam jakiejkolwiek książce tak niską ocenę. Zawsze staram się wyciągnąć jakąś mocną stronę i szukać pozytywów, ale w tym przypadku muszę być szczera wobec czytelników i samej siebie. Po prostu nie mogłam ocenić książki inaczej. 

Decydując się na przeczytanie "Alison" uległam rewelacyjnemu opisowi z okładki. Pomysł na fabułę wydał mi się bardzo interesujący i bardzo żałuję, że tak obiecujący zwiastun nie przerodził się w równie interesującą historię. No bo powiedzcie sami, już samo miejsce akcji, czyli Miasto Potępionych, gdzie po śmierci trafiają mężczyźni, będący najgorszymi tyranami za życia, dla swoich kobiet, brzmi tajemniczo, mrocznie i przerażająco.

Do tego strasznego miejsca trafia piękna Alison, która nigdy nie miała szczęścia w miłości i spotkało ją wiele przykrości ze strony mężczyzn. Dla potępionych mieszkańców okazuje się być jednak ostatnią deską ratunku, przepowiednia mówi bowiem, że pojawienie się w Mieście kobiety, stanie się momentem przełomowym w ich pustej egzystencji, a jeden nieszczęśnik będzie mógł skorzystać z aktu łaski i wrócić z ową niezwykłą niewiastą na Ziemię.

Pojawienie się Alison w Mieście Potępionych rozpoczyna bój na śmierć i życie, o jej względy. Niestety... nie będzie to taki bój, jakiego czytelnik się spodziewa...

Powiedzcie sami, czy podczas czytania powyższego opisu, nie nasunął się Wam obraz mrocznego Miasta, pełnego tyranów i najgorszych złoczyńców, którzy źle traktowali swoje kobiety? Czy zwiastun historii nie kojarzy się Wam z trzymającym w napięciu thrillerem, którego akcję będziecie śledzić z napięciem do samego końca? No właśnie... mi też tak właśnie się wydawało... Niestety już pierwsze strony pokazały mi, że opowieść będzie czymś zupełnie innym, niekoniecznie lepszym ... Nie wiem, może miałam za wysokie oczekiwania wobec tej historii, może jestem już za stara na takie opowieści, wiem jednak, że ta opowieść rozczarowała mnie bardzo i to nie tylko fabułą, ale też nierówną narracją i sztucznymi, damsko-męskimi dialogami.

Mieszkańcy Miasta Potępionych to zupełnie niestraszni, wręcz śmieszni faceci, których głównym grzechem jest bałaganiarstwo i brak higieny. Wydaje mi się, że skoro trafili do męskiego piekła za swoje przewinienia i zmarnowanie życia ukochanym kobietom, to ich grzechy powinny być nieco "poważniejsze", niż zaniedbanie czy niedotrzymanie słowa. Również życie w Mieście wygląda jak zabawa w wielkim, męskim wesołym miasteczku, gdzie największą atrakcją jest jedzenie świństwa, zachowywanie jak świnia (momentami bardzo dosłownie) i chodzenie w brudnych ciuchach.

Zdaję sobie sprawę, że historia w zamyśle miała chyba być parodią męskiego świata, zabawną, fantastyczną opowieścią, za którą nadążą czytelnik o bogatej wyobraźni. Zdecydowanie nie powinno się jej traktować śmiertelnie poważnie. Do mnie niestety książka nie przemówiła i mnie nie rozbawiła. To chyba już nie te lata... Jako że znalazłam w sieci bardzo pozytywne opinie młodszych blogerek, mogę wnioskować, że do młodszego pokolenia książka jednak bardziej przemówi.

Zawsze doczytuję wszystkie książki do końca, dlatego i w tym przypadku dobrnęłam do finału, zaciekawiona, kogo Alison wybawi z Miasta Potępionych. I tutaj czekała mnie niespodzianka! Książka jest pierwszą częścią serii, o czym nie znalazłam żadnej informacji, albo po prostu ją przegapiłam... Zakończenie nic nie wyjaśniło, historia urwała się w połowie, a ja z niedowierzaniem zamykałam ostatnią stronę.

Cóż mogę więcej napisać, chyba tylko tyle, że to nie książka dla mnie. Zdarza się.

Sardegna

W listopadzie sporo się działo. Zarówno w moim życiu osobistym, jak i w pracy, a do tego doszła jeszcze organizacja części dla blogerów na Targi Książki w Katowicach. Lubię, kiedy sporo się dzieje, chociaż w większości nie ogarniam wtedy swojego życia, to kiedy jest po wszystkim, stwierdzam, fajnie było i warto było! To był dobry miesiąc! 

W grudniu, jeszcze przed świętami, planujemy z ŚBK dwie imprezy: konkurs świąteczny i wymianę książkową w Galerii Zabrze, także będzie jeszcze coś do zrobienia, zanim ogarnie mnie świąteczne lenistwo. Co do wymiany, odbędzie się ona 13.12.2014 w holu galerii, i już dzisiaj na nią zapraszam. Będę na ten temat informowała na bieżąco, podobnie, jak na temat konkursu, którego formułę, już poznaliście. Trzeba będzie zrobić "przejście" po blogach ŚBK w poszukiwaniu hasła. Szczegóły wkrótce.

Co do nowości listopadowych, było ich sporo, związanych z TK w Katowicach, nie będę ich tutaj powtarzać. Pokażę za to, inne:

Kolekcja książek Magdaleny Witkiewicz, zdobyta dzięki blogowym znajomościom:

"Panny roztropne", "Szczęście pachnące wanilią", "Zamek z piasku", "opowieść niewiernej", "Pensjonat marzeń". Teraz to już chyba mam wszystkie książki autorki!

"Opowieści z krainy Nudzimisiów" Rafała Klimczak oraz "Elf i pierwsza gwiazdka" Marcina Pałasz od Wydawnictwa Skrzat

"Błogosławieni, którzy pragną" Anne Holt - kupiona w Victorii
"Latarnik" Camillii Lackberg i "Rajskie ptaki" Marty Zaborowskiej - od Czarnej Owcy
Za wszystkie książki bardzo dziękuję!

Sardegna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Liczba stron: 436

Moja ocena : 5/6

Pamiętacie, kiedy gdzieś w okolicach marca, opisywałam przygody zabawnej i nieco szalonej Charlotte Lavigne? Pierwszy tom przygód trzydziestoletniej singielki, genialnie radzącej sobie w kuchni i przed kamerami, w swym programie na żywo, bardzo mi się spodobał.

To, że treść była trochę znajoma, głównie przez podobieństwo głównej bohaterki do kultowej Briget Jones, zupełnie mi nie przeszkadzało. Wręcz przeciwnie, bowiem wątek nieznanej mi wcześniej, oryginalnej, kanadyjskiej kuchni i szeregi przepisów, nadawały książce wyjątkowy charakter. Byłam nawet trochę zła, że cała historia Charlotte została niecnie podzielona na trzy części. Nie po to bohaterka wysilała się w swych miłosnych poczynaniach cały tom, żeby dalsza akcja została urwana w najbardziej fascynującym momencie...
W każdym razie, bardzo chciałam poznać dalsze losy szalonej i niebojącej się konfrontacji z mężczyznami, uroczej Charlotte, a listopad przyniósł mi właśnie kontynuację w postaci tomu II.  

Charlotte nareszcie ustatkowała się uczuciowo, i doczekała zaręczyn z wymarzonym narzeczonym, przystojnym francuskim dyplomatą, Maxou. Może teraz spełnić swe największe marzenie, czyli zaplanować bajkowy ślub. Niestety, przeszkodzić jej w tym zamierza przyszła teściowa, która nie dopuszcza do siebie myśli, że jej ukochany jedynak ożeni się z nieokrzesaną Kanadyjką, a nie wytworną Francuzką. Również szefowa Charlotte, znana dobrze z przedziwnych pomysłów i podcinania innym skrzydeł, planuje wykorzystać ślub swej podwładnej do rozkręcenia własnych interesów. Gdzie zatem w tym chaosie miejsce na spokojne planowanie i przeżywanie tej najważniejszej w życiu, uroczystości?

Na szczęście żywiołowa Charlotte nie podda się presji i dążyć będzie do celu. Nie po to w końcu znalazła mężczyznę swoich marzeń, żeby teraz coś lub ktoś popsuł jej ślub!

Na straży ślubnej imprezy stać będą najbliżsi przyjaciele bohaterki: Ugo i Aisha, którym uda się zapobiec niejednej wpadce.

Nie bójcie się jednak drodzy czytelnicy, że opowiedziałam za dużo fabuły. Przygotowania do ślubu i sama impreza, to tylko 1/4 wydarzeń opisanych w książce. Cała reszta dotyczyć będzie ... No właśnie! Sporo się wydarzy w życiu Charlotte i będzie to miało związek z jednym z najpiękniejszych miejsc na Ziemi.

Historia Charlotte to połączenie miłego, kobiecego czytadła, o perypetiach ślubnych i życiu młodych małżonków, z prawdziwą, życiową obyczajówką. Autorka świetnie łączy te dwa gatunki dając czytelniczkom miłą lekturę, która bawi, a momentami wzrusza,  nie skąpi także tych poważniejszych wątków. Cześć druga jest nieco uboższa w przepisy, ale związane to jest ściśle z perypetiami bohaterki, która ma nieco mniej czasu na rozwijanie swej pasji. Akurat motyw kulinarny bardzo mi się podobała, więc liczę, że rozkręci się jeszcze w części trzeciej.

"Smaczne życie Charlotte Lavigne" będzie idealne dla miłośniczek dobrych obyczajówek. Nie polecam jednak zabierać się za czytanie nie po kolei. Ta seria wybitnie wymaga śledzenia losów bohaterki według kolejności.

Sardegna

Katowice, kochane Katowice, mam do Was wielką słabość, więc wiele wybaczam. Nie będę komentować tego, co wszyscy wiedzą. Napiszę o pozytywnych aspektach:

Targi Książki, jak to Targi, są świetną okazją do spotkań, wymiany myśli, utrwalania starych znajomości i zawiązywania nowych. W tym roku oferta targowa nie powaliła, chociaż było kilka stoisk większych wydawnictw: Nasza Księgarnia, Sonia Draga, Agora, Publicat, Korjo, Bis, Dreams, Zakamarki. Największe i dobrze zaopatrzone było stoisko Granic.pl. W ogólnym rozrachunku jednak, kto był, ten wie, co czekało w Spodku na odwiedzających. 

 [fot.mąż]

Dlatego też, śląscy blogerzy, trochę przeczuwając sytuację, postanowili ugościć znajomych i nieznajomych przyjaciół blogerów we własnym zakresie. ŚBK i Granice.pl podjęli się organizacji części poświęconej dla blogerów właśnie. Przygotowaliśmy panele dyskusyjne, które tylko tak oficjalnie się nazywały, bowiem w praktyce były bardzo miłą i konstruktywną rozmową, wymianą doświadczeń i przemyśleń o naszej kochanej blogosferze. Niecałe cztery godziny, wraz z częścią przeznaczoną na integrację, rozwiązaniem konkursu, dotyczącego nazw blogów, przerwami, rozdaniem małych upominków, którymi chcieliśmy ugościć na Śląsku miłych gości, minęły błyskawicznie, a nam ciągle było mało rozmów i wspólnych tematów. Spotkanie przerodziło się w nieformalne w kafejce targowej, a kolejno, w zaplanowane w CityRock.  

... część oficjalna (pierwszy panel, mniej liczny)...

  [fot.mąż]

... i ta mniej oficjalna... (na dole od lewej: Grzegorz, Iza, Janek, Tanayah, Sardegna, Agnieszka

środek od lewej: Anek, Miranda i Szyszka, LenaS, Archer, Ilona, Shooreczek, Agata Adelajda

Isadora, Ktrya, Madgalenardo, Agnes, Q, Silaqui)

Na naszym blogowym spotkaniu nie było może takich tłumów, jak miesiąc temu w Krakowie, jednakże przybyło całkiem sporo osób, a bardziej kameralna atmosfera pozwalała na bliższe poznanie się i luźniejsze rozmowy.

Poniżej zamieszczam listę uczestników z odnośnikami do ich blogów:
Katarzyna Kurowska - http://moje-recenzje-ksiazek.blog.onet.pl/
Agnieszka - http://mcagnes.blogspot.com/
Magdalenardo - http://biblioteczkamagdalenardo.blogspot.com  
Ilona - http://ostatni-czytelnik.blogspot.com
Marta - http://archer81.blogspot.com/
Karolina - http://tanayahczyta.wordpress.com/
Anna - http://www.anianotuje.pl/ 
Ania - http://shczooreczek.blogspot.com 
Monika - http://ksiazka-na-kazdy-dzien.blogspot.com/ 
Izabela - http://jasubiektywnie.blogspot.com/ 
Agnieszka - http://zielonacytryna.blogspot.com/
Aleksandra - http://www.kronikinomady.pl/
Marlena - http://obsesjaczytania.pl/
Natalia - http://natala-czyta.blogspot.com/
Magda - http://czytamybokochamy.blogspot.com/
Sylwia - http://slowaduzeimale.blogspot.com/
Artur - http://sfuriatowani.blogspot.com/
Ewa - http://www.kulturantki.pl/
Aleksandra oraz  Dagmara - http://pokoj-ksiazkoholiczki.blogspot.com/ 
Jagoda - http://poczytalna-umyslowo.blogspot.com/
Marlena - http://cien-nocy.blogspot.com/
Agata Adelajda - http://setna-strona.blogspot.com/
Anna - http://recenzentka.blox.pl/html
Magdalena - http://z-nosem-w-ksiazce.blogspot.com/
Janek - http://www.tramwajnr4.pl/
Anna - http://anek7.blogspot.com/ 
Miranda oraz Szyszka - http://kawazcynamonem.wordpress.com/
Paulina - http://never-without-books.blogspot.com/
Dominika - http://soldier-of-reading.blogspot.com/
Jakub - http://q-wslowazaplatany.blogspot.com/
Karolina - http://zwiedzamwszechswiat.blogspot.com/
Izabela - http://magiaksiazki.blogspot.com/
Monika - http://prowincjonalnenauczycielstwo.blogspot.com/
i ja, Sardegna.

Jeżeli ktoś jeszcze był obecny, a nie wpisał się na listę, proszę o podesłanie informacji w komentarzu, uzupełnię!

Oto zawartość paczki, którą przygotowaliśmy z przeogromnym wparciem książkowym od Granic.pl i innych sponsorów (każda paczka zawierała inny tytuł książki, notesy, zakładki, paczuszkę herbaty od Power Rubicon Coffe z Katowic, albo zamiennie "Książki" Magazyn do Czytania od Agory. Dodatkowo mieliśmy dla każdego uczestnika spotkania jeszcze egzemplarze magazynu literackiego "Książki" od Biblioteki Analiz, Centrum Usług Drukarskich z Rudy Śląskiej, zakładki od Księgarni Victoria z Zabrza oraz długopisy)

Wszystkim sponsorom i przyjaznym nam ludziom bardzo dziękujemy!

W międzyczasie paneli, na antresoli Spodka ŚBK rozłożyli swój kramik z książkami, przeznaczonymi na wymianę książkową. I tutaj wielka niespodzianka, bo wymiana spotkała się z bardzo miłym przyjęciem i wielkim zainteresowaniem. Dziewczyny odbywające dyżur na stoisku momentami nie nadążały za sytuacją. Więc możemy mówić o naszym wielkim sukcesie. W następnej edycji planujemy też rozszerzyć ofertę o książki dla dzieci i młodzieży, gdyż taka kategoria też była pożądana. Już zaplanowaliśmy kolejną edycję wymiany, która prawdopodobnie odbędzie się jeszcze przed Świętami Bożego Narodzenia, w Zabrzu. Wyczekujcie więc szczegółowych informacji na naszym FP.

Sama dołożyłam do naszej wymiankowej bazy sporo tytułów, a w zamian wybrałam sobie:

W Katowicach wyjątkowo zaszalałam też z zakupami. Uzupełniłam moją kolekcję Maxime Chattama o trzy tomy serii "Inny świat". Ostatnim rzutem na taśmę kupiłam też powieść pani Agnieszki Krawczyk "Noc zimowego przesilenia". Niestety minęłam się z autorką i nie mam podpisu. Ale kiedyś nadrobię!

Hrabal to prezent od kolegi blogera Janka z Kocham Książki, który otworzył antykwariat, do którego serdecznie zapraszam!
"07 Zgłoś się"  to niedzielna wygrana moich dzieciaków w konkursie u pana Dariusza Rekosz
"Sztuka godnego umierania" to powieść, z którą ŚBK zapoznają się w najbliższym czasie

Standardowo: zestaw zakładek i niespodzianka! Widzicie te malutkie, urocze kolczyki? Pochodzą one z pracowni rękodzieła Biały Mak. ŚBK wspierają rękodzieło, o czym mogliście przekonać się przy okazji BookFestu w Zabrzu. Kolejnej wymianie książkowej będzie towarzyszyć właśnie stoisko Pani Oli, na które już dzisiaj zapraszam.

Jeżeli chodzi o obecnych na TK autorów, zdobyłam dwa autografy: pana Dariusza Rekosz w książce "Zamach na Muzeum Hansa Klossa" i pani Anny M. Brengos w "Scenariuszu z życia".

Poza wyżej wymienionymi autorami, miałam jeszcze okazję przywitać się z panią Katarzyną Georgiu,  panią Kasią Bulicz - Kasprzak i panem Pawłem Pollakiem. Największym zaskoczeniem była niemalże prywatna pogawędka z Andrzejem Pilipiukiem, z którym spotkaliśmy się przy drzwiach. Mąż miał mi za złe, że nie wzięliśmy żadnych książek do podpisu (dodam, że w biblioteczce mamy już sporo z autografami), ale ja nie spodziewałam się po prostu, że będzie okazja do takiego spotkania pierwszego stopnia!

Podsumowując, tegoroczne TK, jakie były, każdy widział. Uważam jednak, że każda okazja jest dobra do nawiązywania nowych znajomości, utrwalania starych i porozmawiania o tym, co związane z blogosferą. Dziękuję wszystkim i każdemu z osobna, za to, że weekend był wyjątkowy pod względem towarzyskim. Do zobaczenia przy okazji następnej imprezy książkowej!

Sardegna

Właściwie to już od dzisiaj, przez cały weekend, Spodek opanują autorzy, książki i ich czytelnicy. Czwarte Targi Książki w Katowicach właśnie się rozpoczęły!

Oczywiście Katowice to nie Kraków, więc proszę nie oczekiwać cudów, takich, jakich byliśmy świadkami niecały miesiąc temu. Lista autorów i wystawców jest niewymiernie krótsza, znacznie mniej będzie też stoisk. Mamy nadzieję jednak, że każdy znajdzie coś dla siebie. Szczegóły znajdziecie na stronie organizatora.  Drodzy odwiedzający, nastawcie się więc na kameralną imprezę, a blogerzy, wszyscy znajomi i nieznajomi, oczekujcie miłej i przyjacielskiej pogawędki na dwóch panelach dyskusyjnych. Śląscy Blogerzy Książkowi i Granice.pl zapraszają na owo spotkanie, którego oficjalne tematy brzmią tak:

"Czy na blogach Książkowych chcemy czytać tylko o książkach?" oraz "Problem Dyskusji na blogach, czyli jak zachęcić czytelników do polemiki w komentarzach". Oczywiście są to tylko główne zagadnienia, a my mamy nadzieję, że po drodze wyniknie interesująca "burza mózgów" i poruszymy również inne, ważne dla nas zagadnienia.

Panele przewidziane są w następujących godzinach: od 10.00 do 14.00, ale oczywiście przewidujemy przerwy według potrzeb. 

Po spotkaniu zapraszamy na wymianę książkową, której szczegóły znajdziecie na plakacie:

Podobną wymianę organizowaliśmy w Zabrzu, pól roku temu, a cała akcja spotkała się ze sporym zainteresowaniem. Mamy nadzieję, że na targach również weźmiecie w niej udział i wymienicie się interesującymi tytułami. Zasada przyświecająca wymianie, to: ile przynosisz, tyle wynosisz (nie przyjmujemy książek dla dzieci, harlekinów, podręczników i książek naukowych).

Po Targach zapraszamy na nieoficjalne spotkanie blogerów 

w kawiarni City Rock w Katowicach. Startujemy od godziny 17.30

(zachęcam do dołączania do wydarzenia na Facebooku)

Zatem do zobaczenia już jutro!

Sardegna

Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 345

Moja ocena : 5/6

Na pewno macie w swoich zbiorach książki, które poprawiają humor i nawet kilka dni po lekturze, na samą myśl o wspomnianym tytule, uśmiechacie się pod nosem. Wiecie, o czym mówię: o takim pozytywnym wrażeniu, które zostaje w głowie na długo, po przeczytaniu ostatniej strony. Taka chęć krzyknięcia głośno za bohaterami: ja też tak potrafię, też tak zrobię, też umiem, a co!

"Ostatnia wola Sonji" taka właśnie jest. Bardzo pozytywna, motywująca, zabawna, odprężająca, typowo babska (ostrzegam lojalnie, żeby męscy czytelnicy nie czuli się rozczarowani). Świetna!

Chociaż historii o diametralnej zmianie swojego życia przez bohaterkę czy bohaterki powieści, czytałam już co najmniej kilka, ta różni się od pozostałych książek, połączeniem poczucia humoru, z typową, skandynawską "surowością". Ciekawy miks, który owocuje niesamowicie wciągającą opowieścią, z trzema szalonymi kobietami w roli głównej. Właściwie bohaterkami są cztery kobiety, bowiem tytułowa Sonja, w prawdzie kończąca swój żywot już na pierwszych stronach powieści, obecna jest w każdym wydarzeniu i każdej życiowej sytuacji swoich przyjaciółek. Jest też sprawczynią całego zamieszania, ale o tym za moment.

Rebecka, Susanne i Maggan są dojrzałymi kobietami po pięćdziesiątce, z ustabilizowanym życiem osobistym i zawodowym. W prawdzie nie do końca są zadowolone z rzeczywistości, w jakiej przyszło im żyć, ale któż z nas jest. Żyją więc z dnia na dzień, zmagając się z codziennością. Rebecka to typowa bizneswoman. Pracuje w korporacji na stanowisku dyrektora finansowego i nie ma czasu na stałe związki. Susanne jest stewardessą i romansuje z żonatym kolegą z pracy. Maggan jest stateczną babcią, która cały wolny czas poświęca córce i wnukowi.

Leniwie toczące się życie przyjaciółek rozbija wiadomość o nagłej śmierci czwartej z ich paczki, najbardziej szalonej i wyzwolonej Sonji. Jeszcze większym szokiem dla kobiet okaże się fakt, iż Sonja zostawiła w spadku każdej z nich olbrzymią sumę pieniędzy, jednak warunkiem ich otrzymania będzie wypełnienie pewnego zadania... 

Sonja zaplanowała bowiem ze szczegółami dalsze życie przyjaciółek, uwalniając je od marazmu i nudy. To, co przytrafi się dziewczynom będzie najbardziej ekscytująca przygodą, jaką można sobie wymarzyć. Paryż, Majorka i Londyn, niesamowite podróże, wykwintne dania, a także szalone uczucie. To wszystko jest dla Rebecki, Susanne i Maggan na wyciągniecie ręki. Tylko, czy kobiety są w stanie podjąć ryzyko i dokonać tak radykalnych zmian w swoim otoczeniu i w samych sobie?

"Ostatnia wola Sonji" jest takim pozytywnym motywatorem. Nie żeby od razu rzucać pracę i wyjeżdżać za granicę, ale wychodzi na to (w sumie, żadne to odkrycie), że nigdy nie jest za późno, żeby odmienić coś w swoim losie. Miło jest dostać tak pozytywnego kopa, kiedy codzienne obowiązki przytłaczają. Od razu człowiekowi poprawia się humor, przybywa energii do działania, a do głowy wpadają nowe pomysły (żeby tylko jeszcze starczyło czasu na ich realizację). Uwielbiam takie energetyczne, babskie książki!

Na koniec jeszcze parę słów o Czwartej Stronie, które jest młodym wydawnictwem, ale prężnym, bo od razu ruszyło pełną parą na rynek książki. Zaczynając od klasycznego "Dworku Longbourna", przez kobiecą i zabawną"Ostatnią wolę Sonji", kryminalną "Toń" i gratkę dla wszystkich miłośników "Gry o tron" - "Świat lodu i ognia", pokazało swą różnorodną ofertę i otwartość na czytelnicze gusty. Kibicuję im serdecznie i szanuję bardzo ciężką pracę, jaką wkładają w to, aby przebić się na rynku książki przez znacznie większe od siebie wydawnictwa.

Polecam serdecznie historię Sonji i jej trzech przyjaciółek wszystkim, których męczy jesienna chandra. Już sama szata graficzna, musicie przyznać, jest genialna i na pierwszy rzut oka odciąga od ponurych myśli. Jeżeli potrzebujecie zatem zastrzyku pozytywnej energii, wiecie już gdzie go szukać.

Sardegna

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Moja ocena : 4/6

Jak widać, fascynacja moich dzieci książkami z serii "Zaopiekuj się mną", w ogóle nie mija. Z jednej strony męczy mnie to bardzo, jako głośnego czytacza zwierzęcych, niemalże identycznych, opowieści, jednakże z drugiej strony, skoro moja Sześciolatka wydała całe swoje uzbierane pieniążki na zakup własnej książeczki z tej serii, to świadczy chyba o tym, że szczerze jej się te historie podobają. Stwierdziłam więc, że nie ma co się sprzeciwiać dziecięcym gustom, tylko trzeba za nimi podążać. W końcu to moje dziecko! Wydaje zaoszczędzoną kasę na książki a nie na Pet Shopy, trzeba Ją w tym wspierać! 

 

Dwaj psi bohaterowie i jeden koci, oraz ich mali właściciele przeżywają dramatyczne przygody. Fioletowa książeczka o Smyku to niemalże dziecięca powieść sensacyjna, bowiem poszukiwanie uprowadzonego szczeniaka trzymają w napięciu do ostatniej strony, a postacie czarnych charakterów i żyłka detektywistyczna głównej bohaterki, naprawdę wzbogacają całą historię i wyróżniają ją pozytywnie na tle innych części serii. Coś się w końcu dzieje! Akcja galopuje! Ale tak poważnie, to rzeczywiście, ta historyjka odbiega od schemat, jaki prezentuje kolekcja "Zaopiekuj się mną".

Książeczka o Korze jest bardziej tendencyjna, chociaż może nie do końca, bowiem początek znajomości dziewczynki i pieska nie jest szczęśliwy, jak to w dotychczasowych historyjkach bywało. Szczeniak musi walczyć o uwagę małej opiekunki, gdyż ta zmaga się ze strachem przed czworonogami. Nieszczęśliwy wypadek brata zmusza niejako dziewczynkę do poświęcenia psiakowi większej uwagi. Czy ta przymusowa opieka nad Korą będzie początkiem nowej przyjaźni?

Trzecia książeczka, o kotce - Psotce (to właśnie jest ten samodzielny zakup Sześciolatki) prześlicznej, syjamskiej koteczce (wiem co mówię, sama miałam taką w dzieciństwie), również jest na swój sposób dramatyczna. Psotka musi mocno starać się o miłość swej małej opiekunki, bohaterka bowiem, ma ogromny żal do rodziców, za przeprowadzkę do obcego miasta i nie chce od nich rekompensaty, w postaci kotka (mimo że w głębi serca marzyła o nim od lat).

Powyższe trzy historyjki, podobnie jak te, opisane przeze mnie wcześniej (link), napisane są trochę na podobną nutę, stąd moje ubolewania. Nie można jednak odebrać im tego, że uświadamiają małym czytelnikom pewne treści, związane z opieką nad zwierzątkami domowymi. Są więc dobrą podstawą do rozmowy na temat odpowiedzialności za zwierzątko, czy obowiązków z nim związanych. Uczą także, iż domowy pupil nie jest zabawką, którą można się znudzić i rzucić w kąt.

Moje dzieci są pod nieustannym wrażeniem tych historyjek. Dzięki nim powraca do nas nieustannie temat własnego zwierzątka. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Na razie dyskutujemy.

Powyższe dwie psie historie pochodzą ze zbiorów naszej MBP, wyjątkowo dobrze zaopatrzonej, w zwierzęce bestsellery. Własna książeczka to "Kto pokocha Psotkę".

Czy polecam tą serię? Myślę, że tak. Skoro dzieciaki uczą się dzięki nim, wartościowych rzeczy i zapamiętują je, to muszą być one godne polecenia, mimo że dorosłym czytelnikom wydają się nużące.

Sardegna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Liczba stron: 376

Moja ocena : 6/6

Znacie serial "Z pamiętnika położnej", nakręcony na podstawie powyższej książki, będącej zapisem wspomnień samej autorki? Nie? To podobnie, jak ja. Znacie? To zazdroszczę, bo jak jak zwykle, żyję w innej rzeczywistości i nie nadążam za niczym, a do tego, jeżeli serial jest choć w połowie tak interesujący, jak książka, to musi być rewelacyjny!
Podobnie, jeżeli twórcom udało się  przenieść na ekran dobre emocje, ciepło i wyjątkową atmosfera książki, to sukces serialu gwarantowany! W każdym razie, po lekturze, nabrałam wielkiej ochoty na ekranizację i mam nadzieję, że będzie to świetna alternatywa dla moich stałych seriali, które teraz mają przerwę w emisji.

"Zawołajcie położną" to zapiski z życia samej Jennifer Worth, która w latach pięćdziesiątych podjęła się nie najlżejszej pracy położnej, w dość nieciekawej okolicy - jednej z najuboższych dzielnic Londynu - East Endzie. Uboga i zaniedbana dzielnica, słynąca z dość niebezpiecznych osobników, doków portowych, domów publicznych i wielodzietnych rodzin, często mieszkających w koszmarnych warunkach lokalowych, nie była łatwym i przyjaznym miejscem do pracy. Mimo to, położne czuły się w East Endzie wyjątkowo bezpiecznie, bowiem ich profesja wzbudzała w mieszkańcach podziw i wielki szacunek. Mieszkańcy nie utrudniali, a wręcz starali się ułatwiać pracę młodym położnym, podobnie, jak zakonnicom, w których domu klasztornym znajdowała się przychodnia dla przyszłych matek i chorych.

Zapiski z codziennej pracy JennyLee i jej dwóch przyjaciółek to nie tylko opisy porodów i opieki nad położnicami, chociaż nie da się ukryć, że są one najbardziej dominującymi wydarzeniami. Obserwacje społeczeństwa, których dokonują jakby przy okazji swej codziennej pracy, dają fascynujący obraz ówczesnej rzeczywistości, problemów i codziennych spraw, uboższych mieszkańców Londynu. Położne odwiedzając swoje pacjentki w różnych częściach East Endu, natykają się na niesamowitych ludzi i poznają ich historie. Zresztą każdy poród i historia rodziny, w której przychodzi na świat nowy potomek, jest warta poznania.

Jak wiadomo, praca położnej nie zawsze jest bezproblemowa, więc w książce nie mogło zabraknąć opisów szczególnych przypadków porodowych, chorób położnic czy trudnych ciąż. Więcej jednak jest historii narodzin ze szczęśliwym zakończeniem, uwieńczonych bardzo mądrym życiowo, komentarzem autorki.

"Zawołajcie położną" jest wielowymiarową powieścią. Dla mnie na przykład, jest bardzo ciepłą historią o sile matczynej miłości, ale także świadectwem nie najlepszych czasów powojennych w Wielkiej Brytanii. Wstrząsający okazał się rozdział, o powszechnej procedurze w ówczesnych przytułkach dla ubogich, a przez to, kolejna książka, kolejny już raz, uświadomiła mi, w jak szczęśliwej rzeczywistości obecnie żyjemy.
Poza tymi dwoma wątkami, równie mocno może zainteresować sama profesja położnej, chociaż w tej kwestii polecałabym książkę raczej czytelniczkom - matkom niż nie-matkom, bowiem niektóre, dość brutalne opisy przebiegu narodzin mogą odstraszać, a to jest zupełnie niepotrzebne.

Zaskoczył mnie fakt, iż historia opisana przez Jennifer Worth ma mieć jeszcze dwie części. Czekam więc na nie z niecierpliwością, bo "Zawołajcie położną" należy do takich książek, które czyta się rozważnie, ale z wielką przyjemnością, czyli tak, jak lubię najbardziej. Polecam!

Sardegna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Liczba stron: 263

Moja ocena : 4/6 

Moja opinia o powyższej książce będzie trochę niesprawiedliwa. Dlaczego? Zaraz postaram się to wyjaśnić. Sięgając po "Księgę stylu Coco Chanel" spodziewałam się poradnika, zgodnie z nota tytułową: jak stać się elegancką kobietą. Nie żebym miała takie ambitne plany, bowiem nigdy jakoś nie podążałam za modą i aktualnymi trendami, po prostu zainteresowała mnie sama Coco Chanel, niekwestionowana ikona stylu, i ciekawa byłam, jakież to porady modowe ma dla szarych myszek.

Im jednak bardziej zagłębiałam się w lekturę, tym doznawałam większego rozczarowania, bo książka z tytułowego poradnika przerodziła się w biografię Coco. I tutaj pojawił się problem. Czytam absolutnie wszystko, nie przepadam tylko, o zgrozo, za tymi dwoma gatunkami. Zawsze jednak doczytuję książkę do końca i staram się wyłuskać z niej to, co najlepsze. Także mimo obaw i początkowej niechęci zagłębiłam się w historię CC i jej życiowe perypetie.

Nie da się ukryć, że Coco Chanel jest postacią tak powszechnie znaną i szanowaną za swoje dokonania w świecie mody, że nawet dla mnie, laika w tej kwestii jest kobietą wyjątkową. Można podziwiać jej styl, można go kopiować, można marzyć o ubraniach czy dodatkach z oryginalnymi CC, bądź kupować je za niebotyczne ceny. Można też być przeciwnikiem takiego stylu i unikać klasycznych strojów a'la CC, na pewno jednak trzeba szanować fakt, że Coco stała się pierwowzorem samodzielnej i niezależnej kobiety, nie tylko w kwestii ubrania, ale też stylu życia, który niezmiennie od lat naśladują kobiety na całym świecie. 

Nie można odmówić CC charakteru, który pokazywała w swojej kolekcji ubrań, dodatków czy najbardziej znanych na świecie perfum. Jednak to jej silna osobowość wyróżniała ją spośród innych projektantów modowych, i to przez nią Coco uznawana była za najbardziej szaloną kreatorkę nowych trendów. 

Jako pierwsza wprowadziła w życie schludne, proste, klasyczne garsonki, znane dziś na całym świecie sukienki "małe czarne", golfy, prochowce, luźne, wygodne spodnie, stroje, w których wcześniej kobiety nigdy nie pokazałyby się w miejscu publicznym.

Jako jedna z pierwszych pokazała światu, że kobieta nie musi być niewolnicą niewygodnej mody, wrzuconą w konwenanse, żoną swojego męża i matką swoich dzieci. Dość swobodnym trybem życia i ciętymi ripostami, udowadniała swoim przeciwnikom, że jest kobietą odważną, niezależną, inteligentną i nie przejmuje się opinią publiczną. Wiele razy w swym życiu balansowała na granicy skandalu, ale wbrew pozorom, bardziej przez to pomogła swojej marce, niż jej szkodziła. Praktycznie każdy jej pomysł spotykał się z entuzjastycznym przyjęciem klientek, które chociaż w kwestii strojów zaczęły wyrażać swoją niezależność.

Coco Chanel nieustannie od lat zachwyca, zarówno jako piękna kobieta, ale przede wszystkim, jako postać świata mody. Jej charakterystyczne ubrania są obiektami pożądania kobiet na całym świecie, a logo CC rozpoznawalne w każdym kraju na Ziemi. 

"Księga stylu" jest dla mnie książką o silnej i zdeterminowanej kobiecie, która mimo trudnego dzieciństwa i ubóstwa, własną pracą osiągnęła niewyobrażalny sukces. Niesprawiedliwa jest więc moja czwórkowa ocena dla tej ksiażki, wynikająca jednak tylko z moich osobistych preferencji czytelniczych. Kto lubi biografie, ciekawe historie, interesuje się modą i światem jej kreatorów, powinien być zadowolony z lektury.

Sardegna

Październik był dla mnie miesiącem bardzo pracowitym zawodowo, przez to porzuciłam internet i opublikowałam na blogu tylko 7 postów. Dobrze, że przynajmniej udało mi się coś przeczytać, chociaż ilość książek w październiku nie powala, to i tak dla mnie jest to swoisty sukces.

W ubiegłym miesiącu miałam urodziny i z tej okazji postanowiłam sama sobie zrobić prezent i na tę okoliczność zrealizować zaległy bon do Empiku na kwotę 200 zł. Otrzymałam go dokładnie rok temu w prezencie i kiedy chciałam dokonać zakupów, miałam z tym nim nieco problemów. Na szczęście Empik stanął na wysokości zadania, za co serdecznie dziękuję, i w rezultacie udało mi się wykorzystać bon i kupić wymarzone książki. Skorzystałam jeszcze z jednodniowego rabatu na stronie internetowej księgarni i z dopłatą 2 zł udało mi się zamówić aż 7, jakże rewelacyjnych książek:

Uzupełniłam więc kolekcję kryminałów Cobena o wszystkie brakujące części. Mam nawet najnowszą, świeżą i pachnącą "Tęsknię za tobą". Ach!
"Niemiecki bękart" Lackberg - do serii o Patriku i Erice
"Biała księżniczka" Gregory - wiadomo!

W ubiegłym miesiącu zaszalałam na TK w Krakowie i choć nie kupiłam zbyt wiele, to do mojej biblioteczki trafiły te oto książki (dokładnie opisane w poście targowym):

Na stoisku targowym Drugie Życie Książki wymieniłam 4 egzemplarze na takie oto tytuły:

Na początku miesiąca otrzymałam jeszcze:

Genialną "Przewrotność dobra" Jolanty Kwiatkowskiej od Matrasa. Jednocześnie książka ta jest ostatnią w mojej prawie czteroletniej współpracy z Księgarnią.
"Australia" Barbary Dmochowskiej - od Bernardinum

"Twardzielka" Mariusza Zielke dostałam od Wydawnictwa Akurat

"Całuj dziewczęta" Pattersona i "Gorączka" Cook'a to zdobycze biblioteczne za 1zł

"Byczki w pomidorach" i "Ksiądz Rafał" to efekt wymiany
"Dom luster" prezent uzupełniający moją kolekcję Ulyssesa Moor'a
"Posłaniec" Markusa Zusak od Naszej Księgarni
"Spisek Tudorów" C.W.Gortner od Znaku

Genialne Bloki Rysunkowe dla dzieciaków od Naszej Księgarni

"Białe róże dla Matyldy" Magdalena Zimniak od Prozami
N. Roberts i L. Howard
"Gwiazdozbiór psa" Peter Heller z wymiany

Za wszystkie  egzemplarze serdecznie dziękuję.

Sporo się u mnie działo w październiku, a listopad zapowiada się podobnie. Za miesiąc TK w Katowicach.

Chętnych blogerów zapraszamy do zgłaszanie się w TYM wątku. Natomiast po kliknięciu w ten LINK można się zarejestrować i otrzymać bezpłatną wejściówkę. Zatem do zobaczenia w Katowicach!

Sardegna